nazarımda şems

hala düşüncelerimle hayat buluosam aşkta

bu

senin yüzündendir..

YANMAK

SEVMEK

ERİMEK

ATEŞ

SABIR

AŞK

...AŞK

DİLSİZ OLUR

AŞK

DİLSİZ ÖLÜR...

TIP!

 

 

bir ayrılış hikayesi

 Erkek kadına dedi ki:

-Seni seviyorum,

ama nasıl,

avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp

parmaklarımı kanatarak

kırasıya

çıldırasıya...

Erkek kadına dedi ki:

-Seni seviyorum,

ama nasıl,

kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz,

yüzde yüz, yüzde bin beş yüz,

yüzde hudutsuz kere yüz...

Kadın erkeğe dedi ki:

-Baktım

dudağımla, yüreğimle, kafamla;

severek, korkarak, eğilerek,

dudağına, yüreğine, kafana.

Şimdi ne söylüyorsam

karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana..

Ve ben artık

biliyorum:

Toprağın -

yüzü güneşli bir ana gibi -

en son en güzel çocuğunu emzirdiğini..

Fakat neyleyim

saçlarım dolanmış

ölmekte olan parmaklarına

başımı kurtarmam kabil

değil!

Sen

yürümelisin,

yeni doğan çocuğun

gözlerine bakarak..

Sen

yürümelisin,

beni bırakarak...

Kadın sustu.

SARILDILAR

Bir kitap düştü yere...

Kapandı bir pencere...

AYRILDILAR...

N.Hikmen RAN 


ve ayrıldık...
yüreğine sağlık Nazım,her zamanki gibi!demek varmış böyle hikayeler,bu kadar derin,bu kadar hazin...herkes kendi hikayesini tek geçer ya..
o halde yine dediğin gibi;
"hayatı ıskalama lüksü"m de yok artık benim!

bu yazı papsıma :)

                "kimsenin hayatını istila etmeden sevmeyi öğrenmeli insan"

 sevmek bize yanlış öğretilmiş paps :)

 biz aşkı yaşarken kendi hayatını ortada bırakanlardanız!

bütün kırışıkları ütülemeden içi rahat edemeyenlerden..

aşık olunca durmak bilmeyen ve bütün bi ömrün üstüne çizgi çekenlerden...

kendini yok ederek sevmeye gönüllü :)

mıh gibi saplanıp kalanlardan o aşka...

unutmayı bilmeyen,bilen ama istemeyen :)

sevmeyi abartmayı severiz biz!

hatta zaman zaman pişman oluruz ama 

yine döner aşka dolaşırız :)

yeni yılla birlikte değişiceğini sanıosan saydıklarımın

sana bi müjdem var!

hediye paketini erkenden açtım!

içinden kocaman bi "NAH""çıktı :)))

güle güle kullan...

şimdiden mutlu yıllar paps :))

HO HO HO!hatta JINGLE BELLS!!!

özlem!ne dedim az önce ben sana???

fare çok mukaddes bi hayvan ;)

hadi sana bi soru...eğer boşluğu doğru doldurursan çarşamba buluştuğumuzda pantolon senindir :)))

SORUNUZ;

"olmak istediği-olduğunu sandığı ve olduğu kişilerin tümüyle barış yapabilenlere ...... diyoruz!"

CEVAP;

     ? 

şimdi canikom

başarılar ve kolay gelsin!!!

p.s. 23 yıldır seni seviorum sanırım kaldı 49 (72 ye tevekkül) :))

plum & cinnamon

lipton plum & cinnemon!

artık favori çayımız...bi de elma kurusu...dene  mutlaka...biliorum seversin..

sahi!hala düşünüorum ...hatta düşünüorum hiç mi yazmasam diye… 

yazmasam belki hayırlı olucak ama…

aslında tek bişy biliorum

biri okusun diye yazmıorum artık...

biri gitti...

çünkü'sünü de şimdilik geçelim…

yazmak artık heyecanlandırmıo beni...

 iki yol buldum o gittikten sonra...

biri dünyanın bütün adreslerine giden

diğeri ise evime...

iki soru sordum kendime

kalmak mı iyi

gitmek mi...

bi mug'a iki çay doldurdum

plum & cinnamon :)

öyle soğumuş ki senin çayın...

içim üşüdü aşkım...

çok soğuk oldu ev bu gece...

camdan dışarı baktım 

birbiriyle çelişen iki varoluş arasında kaldım … 

ve hala neyi düşündüğümü düşünmeye başladım...

bilio musun kocaman aşkta hiç el ele yürüyememişiz biz

kar yağdığında ısınıp sevişememişiz

yeni yıla birlikte gir(e)memişiz

pasta savaşı yap(a)mamışız ii ki doğuk günümüzde

uzun bi tatile gidememişiz dünya ülkesine...

kötü günümüzü paylaşamamışız bu kadar severken biz..

sinamaya gidip kusana kadar popcorn yiyememişiz mesela hiç...

sıradan  ol(a)mamışız biz sevgilim... 

böyle işte...bildiğin gibi...

şimdi nerelere kimlerle ne derece gideriz...
 belki sadece

"yanına baktığında diil tavana baktığında gördüğündür sevdiğin"misali yerlere... 
belki de ....

şimdilik yüreğimde bi "umuda kurşun işlerse bu masal  biter" bahanesi...

uykudan önce kandırıorm işte  kendimi...

p.s. plum&cinnamon beyaz üstünde bordo leke yapıo aklında olsun...

İÇ(İM)DEKİ ÇOCUK

 

 

 

Yaşamayı hiç istemeden hayata bu kadar sarılmak nasıl mı çocuk?

büyüdüğünde hayat omuzlarına basa basa devam edicek

suyun altında nefes almayı öğrendikçe daha da anlamsızlaşıcak herşey

kabul etmek hep uzak kılıcak seni

adın gibi emin olucaksın söyleyemiceklerinden

bilmek canını yakacak

oynıcaksın hep...

nefret bile ediceksin belki

gülümsiceksin ama..

büyüdüğünde bambaşka olucak  hayatla ilişkin 

unutmanı isticek öğrettiği her şeyi senden

kabul etmen gerekicek sorgusuz sualsiz

istemediklerinle mutlu olmak tek çaren olduğunda

başlıcaksın  kendini kandırmaya...

en iyi en düzgün olucaksın

parmakla göstericekler seni

yetmicek sana...

hep eksik kalıcak parçaların

bi yara içinde sonsuza dek kanıcak gibi...

bi yanın sürekli acıcak...

 hep tuzak olucak   

gözyaşı ve umut sana

öyle şeyler gelicek ki önüne

en eşit parçanı bile arkanda bırakıp yola devam ediceksin...

öyle şeyler geçicek ki önüne

arkasında kalıcaksın en yakın sandıklarının...

öyle bi an olucak ki

kendinden başka kimseyi göremiceksin olduğun yerde

elin kolun bağlı

mecbur kalıcaksın kabul etmeye

sorular cevapsız kaldıkça farkına varıcaksın

yine de bişey diyemiceksin kendine...

yorulucaksın 

ağrıcak istemeden yürümekten heryerin

sağırlaşmayı öğreniceksin zamanla

değiştiğini fark edip üzülüceksin...

çocukluğunun elinden akıp gittiğini anlıcaksın

hiçbişey gelmicek elinden...

yalnızlığına kaynaşıp

korkularının tümünden sıyrılıcaksın...

canını yakabilene 

ödül vericek gibi davranıcaksın

oturup bunları düşündüğün bigün

umudunun bile yorgun olduğunu görüceksin

zor gelicek zorunda kaldıkların

herşeyi unutarak göçmek isticeksin

içindekilerden uzaklaştıkça körleşiceksin

tıpkı benim gibi sende

rastladığın her çocuğa sarılıp anımsıycaksın kendini...

şimdi vakit birbiriyle çelişen iki varoluş hali arasında kalma vakti… 

bi tarafta geçmişin kalıntıları birikmiş... öte yanda vaad edilen geleceğin ışıltısı... geçmiş üç “H” ile...hafıza/hüzün/haksızlık… 

gelecek ise başarının süsleriyle bezenmiş bi sığınak ..daha önce hiç sahip olamadığın bi emniyet duygusu gibi...çoğunluğa katılmak..

normalleşme arzusu…

KOLAY GELSİN  ÇOCUK:)

ÇOCUK

"kendiyle kavgalı çocuklarla dolu her yer

yaptıklarıyla en çok kendini acıtan...

düşünmeden yaşar gibi görünüp düşündükçe ölmekten beter olan!"

büyüdükleri evin ruhunda boğulmuş çocuklarla dolu heryer
yaşayamadıklarını susmak-vazgeçerken gülmek-diş çürütmeyen şekerlerın masallarda olduğunu çocukken öğrenmek zorunda kalmış olan..

adını büyümek koydukları yollarda

şimdi BÖLÜNÜYOR onlar... 

iç yerine üç yüzüne...

kendi istedikleri

olmaları istenilen halleri

ve çözemedikleri amorfi şekilleri...

bir içinde üç insan yorgunu...

oysa anne baba savaşları kurt kalmalı masala!

OLMAMALI

kocalarına gücü yetmemiş annelerin 

oğullarına gelecek kararları

ya da 

kırılan gururların intikamını 

gidenden almaya büyüttükleri kızları! 

çocuklarına dokun(a)mayan babalar yaratmak yerine

sadece "insan"  kazanmalı belkide!

sevgili anneler ve babalar

birbirinize bitmeyen öfkenizle

ve muhtemel farkında olmadan 

kaderini yazıosunuz onların...

YAPMAYIN!

ne kadar kızsalarda şartlandırmalarınızla

ikinizi de sevmek ister onlar..

ayır(a)madan

içten içe seçmek zorunda kalmaktan  korkmadan!

öfkeleri sitemleri aslında!

hırçınlıkları kırgınlık!

yaşayamadıklarınızın adını  geleceklerine hedef koymayın onların...

KARIŞIRLAR...

vicdanlarını öfkenizle yormayın

ÖZGÜR BIRAKIN onları

egomanyak olmayın!

çocuk 

ağlamalı!

ama

şekeri bitti diye!

kavgaları duyur(ma)malı

çocuk 

bu savaşı hiç tanımamalı... 

çocuk 

yüreği aşka taşımayı bildiği  halde

çocuk kadar cesur olmayı beceremediğine yanmamalı...

uyumuorum  kac gundur

büyümüorum

bi çocuğum var

kendiyle kavgalı

çok seviorum ben onu...

eğer ii olursan annen/baban seni sever gibi

beklentılerımı karsılarsan senı severım!gibi!

öyle diil işte!

"eğer" diil

"çünkü" diil

sadece

ve

o kadar...

sevdiğim için özgür bırakıorm

biliorum yanlış yapıcak

ve yaptığı her yanlış beni acıtıcak

belki çok mutlu olucak

belki çok pişman...

ama çocuk kalıcak!

dizleri kanıcak canı acıcak...

düşe kalka kendini anlıcak

çünkü bılıorm

kendı ıstemedıgı ya da acısını kendı hissetmediği surece ulasamıcam ben ona...

bıttı sanıcak gıttı sanıcak her sandıgında daha cok kanıcak..

daha çok kalıcak 

ama ben yazmıcam artık ona

yazdıkça acımıcak kelimeler

ve yanlış anlaşılmıcak artık hiçbişey...

cocuk ayakları üstünde durucak

benim içim sızlıcak

canımdan can kopucak

ama o mutlu olucak...

çocuk

hep çocuk kalıcak!

rağmen ve koşulsuz

YOLU AÇIK OLUCAK...

işte öyle...

http://vidyotv.com/video/Yeni-Rakinin-Yayinlanmayan-EN-GUZEL-reklami-IZLEYIN_4319/

videoyu anlamayanlar sonundaki resme iyi baksın! bir gün bu kapıdan çıkıp gidersem dönmem derse ne halin varsa gör deme!!

DEMEYİN!

Erkekler kime kadınım der?

Bir erkeğin hayatına kim bilir kaç kadın girer ve çıkar? Hangisine sevgilim, hangisine kadınım diye hitap eder acaba? 

İkisinin arasında ne fark var diyeceksiniz. Çok fark var. Şimdi ben kadın gözüyle erkekleri yazmak istiyorum. 

Ya da olmasını istediğim gibi yazıyorum.

Bir erkeğin hayatına giren kadınların hepsi sevgilidir. Ama bir tanesi vardır ki ona sadece “KADINIM” diye hitap eder. Sevgilim dediği, günlerini gün ettiği, hoş vakit geçirdiği, bazen boşluğunu dolduran, bazen hüzününü dağıtan, bazen onu eğlendiren, bazen onu dertlerinden uzaklaştıran ya da boş zamanlarını doldurandır. Hatta onunla evlenebilir bile. Çocukları bile olur. O artık çocuklarının annesidir. Bir insan olarak onu sever. Ona zarar gelmesini istemez. Bir zaman sevgilim dediği şimdi resmi olarak karısıdır.

Bir erkek "kadınım" diye hitap ettiği zaman ona yüklediği anlam bambaşkadır. Onun içinde şevkat, sevgi, aşk, sahiplenme, kıskançlık, onunla gurur duyma, koruma hissi ve kimseyle paylaşamama vardır. Artık dünyaya neden geldiğini biliyordur. Hayatının anlamı vardır artık. Aradığı sadece o’dur. Onu bulmak ve onunla yaşamak için doğmuştur. Onun olmadığı bir yaşam düşünemez. Çok emindir, tanrı onu sadece kendi için yaratmıştır. Dünyada bir tek o ve kendisi vardır. Onun için canını verebilir. Bu aşktan da öte bir şeydir. Bu bir tutkudur. Bu mantığın bittiği yerde başlayan bir duygudur. Bu kadınım dediği kişinin resmi nikahlı karısı olması şart değildir. Ama zaman zaman karım diye bile hitap eder.

Bu duyguların en güzel örneğini ünlü şair Bedri Rahmi Eyüboğlu yaşamıştır. Bedri Rahmi Eyüboğlu, Eren Hanım'la evlidir. Ancak Mari Gerekmezyan’a aşık olmuştur. Mari, Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun asistanlik yaptığı Güzel
Sanatlar Akademisi'nin heykel bölümüne misafir ögrenci olarak gelmistir.

1949'da bir gün İstanbul Büyük Kulüp'teki bir toplantıda davetliler, Bedri Rahmi Eyüboğlu'ndan bir şiir okumasını isterler. Eyüboğlu ayağa kalkar ve Karadut'u okumaya baslar:

"Karadutum, çatal karam, çingenem
Nar tanem, nur tanem, bir tanem
Ağaç isem dalımsın salkım saçak
Petek isem balımsın ağulum
Günahımsın, vebalimsin.
Dili mercan, dizi mercan, dişi mercan
Yoluna bir can koyduğum
Gökte ararken yerde bulduğum
Karadutum, çatal karam, çingenem
Daha nem olacaktın bir tanem
Gülen ayvam, ağlayan narımsın
Kadınım, kısrağım, karımsın."

Bedri Rahmi, şiiri okurken aniden gözlerinden yaşlar süzülür. Salondaki herkes niye ağladığını anlamıştır. Çünkü aşklarını bütün İstanbul bilmektedir. O anda yanında oturan Eren Eyüboğlu da anlamıştır. Çünkü şiirde "kadınım, kısrağım, karımsın" dediği kadın kendisi değildir.

Görüldüğü gibi erkekler sadece nikahlı karılarına kadınım ve karım kelimelerini kullanmıyorlar. Bu bambaşka bir duygu. Bunun adı aşk. Doğa üstü bir duygu. İnsanın vücut kimyasını değiştiren, ruhunda volkanların patlamasına neden olan bir duygu. Onu bulduktan sonra kaybetmek ise çok acı verir. 

ne mutlu bütün bu güzel duyguları gerçekten bir ömür boyu bir yastığa baş koyduğu, hayatı birlikte yaşadığı ve çocuklarının annesine duyabilen erkeklere...

VE NE MUTLU!O ŞANSLI KADINLARA...