İÇ(İM)DEKİ ÇOCUK

 

 

 

Yaşamayı hiç istemeden hayata bu kadar sarılmak nasıl mı çocuk?

büyüdüğünde hayat omuzlarına basa basa devam edicek

suyun altında nefes almayı öğrendikçe daha da anlamsızlaşıcak herşey

kabul etmek hep uzak kılıcak seni

adın gibi emin olucaksın söyleyemiceklerinden

bilmek canını yakacak

oynıcaksın hep...

nefret bile ediceksin belki

gülümsiceksin ama..

büyüdüğünde bambaşka olucak  hayatla ilişkin 

unutmanı isticek öğrettiği her şeyi senden

kabul etmen gerekicek sorgusuz sualsiz

istemediklerinle mutlu olmak tek çaren olduğunda

başlıcaksın  kendini kandırmaya...

en iyi en düzgün olucaksın

parmakla göstericekler seni

yetmicek sana...

hep eksik kalıcak parçaların

bi yara içinde sonsuza dek kanıcak gibi...

bi yanın sürekli acıcak...

 hep tuzak olucak   

gözyaşı ve umut sana

öyle şeyler gelicek ki önüne

en eşit parçanı bile arkanda bırakıp yola devam ediceksin...

öyle şeyler geçicek ki önüne

arkasında kalıcaksın en yakın sandıklarının...

öyle bi an olucak ki

kendinden başka kimseyi göremiceksin olduğun yerde

elin kolun bağlı

mecbur kalıcaksın kabul etmeye

sorular cevapsız kaldıkça farkına varıcaksın

yine de bişey diyemiceksin kendine...

yorulucaksın 

ağrıcak istemeden yürümekten heryerin

sağırlaşmayı öğreniceksin zamanla

değiştiğini fark edip üzülüceksin...

çocukluğunun elinden akıp gittiğini anlıcaksın

hiçbişey gelmicek elinden...

yalnızlığına kaynaşıp

korkularının tümünden sıyrılıcaksın...

canını yakabilene 

ödül vericek gibi davranıcaksın

oturup bunları düşündüğün bigün

umudunun bile yorgun olduğunu görüceksin

zor gelicek zorunda kaldıkların

herşeyi unutarak göçmek isticeksin

içindekilerden uzaklaştıkça körleşiceksin

tıpkı benim gibi sende

rastladığın her çocuğa sarılıp anımsıycaksın kendini...

şimdi vakit birbiriyle çelişen iki varoluş hali arasında kalma vakti… 

bi tarafta geçmişin kalıntıları birikmiş... öte yanda vaad edilen geleceğin ışıltısı... geçmiş üç “H” ile...hafıza/hüzün/haksızlık… 

gelecek ise başarının süsleriyle bezenmiş bi sığınak ..daha önce hiç sahip olamadığın bi emniyet duygusu gibi...çoğunluğa katılmak..

normalleşme arzusu…

KOLAY GELSİN  ÇOCUK:)