ÇOCUK

"kendiyle kavgalı çocuklarla dolu her yer

yaptıklarıyla en çok kendini acıtan...

düşünmeden yaşar gibi görünüp düşündükçe ölmekten beter olan!"

büyüdükleri evin ruhunda boğulmuş çocuklarla dolu heryer
yaşayamadıklarını susmak-vazgeçerken gülmek-diş çürütmeyen şekerlerın masallarda olduğunu çocukken öğrenmek zorunda kalmış olan..

adını büyümek koydukları yollarda

şimdi BÖLÜNÜYOR onlar... 

iç yerine üç yüzüne...

kendi istedikleri

olmaları istenilen halleri

ve çözemedikleri amorfi şekilleri...

bir içinde üç insan yorgunu...

oysa anne baba savaşları kurt kalmalı masala!

OLMAMALI

kocalarına gücü yetmemiş annelerin 

oğullarına gelecek kararları

ya da 

kırılan gururların intikamını 

gidenden almaya büyüttükleri kızları! 

çocuklarına dokun(a)mayan babalar yaratmak yerine

sadece "insan"  kazanmalı belkide!

sevgili anneler ve babalar

birbirinize bitmeyen öfkenizle

ve muhtemel farkında olmadan 

kaderini yazıosunuz onların...

YAPMAYIN!

ne kadar kızsalarda şartlandırmalarınızla

ikinizi de sevmek ister onlar..

ayır(a)madan

içten içe seçmek zorunda kalmaktan  korkmadan!

öfkeleri sitemleri aslında!

hırçınlıkları kırgınlık!

yaşayamadıklarınızın adını  geleceklerine hedef koymayın onların...

KARIŞIRLAR...

vicdanlarını öfkenizle yormayın

ÖZGÜR BIRAKIN onları

egomanyak olmayın!

çocuk 

ağlamalı!

ama

şekeri bitti diye!

kavgaları duyur(ma)malı

çocuk 

bu savaşı hiç tanımamalı... 

çocuk 

yüreği aşka taşımayı bildiği  halde

çocuk kadar cesur olmayı beceremediğine yanmamalı...

uyumuorum  kac gundur

büyümüorum

bi çocuğum var

kendiyle kavgalı

çok seviorum ben onu...

eğer ii olursan annen/baban seni sever gibi

beklentılerımı karsılarsan senı severım!gibi!

öyle diil işte!

"eğer" diil

"çünkü" diil

sadece

ve

o kadar...

sevdiğim için özgür bırakıorm

biliorum yanlış yapıcak

ve yaptığı her yanlış beni acıtıcak

belki çok mutlu olucak

belki çok pişman...

ama çocuk kalıcak!

dizleri kanıcak canı acıcak...

düşe kalka kendini anlıcak

çünkü bılıorm

kendı ıstemedıgı ya da acısını kendı hissetmediği surece ulasamıcam ben ona...

bıttı sanıcak gıttı sanıcak her sandıgında daha cok kanıcak..

daha çok kalıcak 

ama ben yazmıcam artık ona

yazdıkça acımıcak kelimeler

ve yanlış anlaşılmıcak artık hiçbişey...

cocuk ayakları üstünde durucak

benim içim sızlıcak

canımdan can kopucak

ama o mutlu olucak...

çocuk

hep çocuk kalıcak!

rağmen ve koşulsuz

YOLU AÇIK OLUCAK...