satırlarıma başlamadan önce ne ilk ne de son olmıcağını anladığımı söyleyip hiç bi rengine de artık şaşırmadığımı bilmeni isterim :)
uykumun bolca kaçtığı kabusların haddini aştığı son 4-5 gündür epey merak etmiştim seni...ne demişler insanın başına herbişey meraktan!
ben de kronik bi insanım!napalım!
ne de olsa 1 senem geçti senle..yağmur çamur kar kıyamet...renklerin soldu şeklin epey bozuldu ama görünüşe inat sevmeye devam ettim seni...
evet ben!
ben salak ve kronik insan!
hatta bi gün "olsun" dicektim dilim sürçtü "ölsün" dedim senin için!
ölmeni istediğimden diil ama ...
şimdi
olsun!
benim senden bi farkım olsun...
yağmuru çamuru HATTA YERİ GÖĞÜ GEÇİRDİĞİNDE TEPEME! yine çıkar(a)mamıştım ben seni gözden...yağmurda sevip güneşte sövmemiştim sana ben...
şimdi evimde kendi kendime söylenmelerim yamalarını kasıosa inceden,boşver yalandan yağmış o yağmur zaten!
artık yağmurdan bile sayma ;)
hayatta tek bişey yap hatta
bi kendine sadık kal bi de sana!
dününü de acıtmaya kalkma!oyuncağını da nasılsa bi daha oynamıcam diye kırma...
hiç ummadığın bi gün sana döner...hani horoz domalır tavuk gömer!
tabi ben bi insanat olarak yazıorm bunları haddimi aştıysam kusuruma bakma
bi şemsiyenin duygularını bilemem haşa...
ben kendi adıma yaşarım,yazarım,bakarım ya da umrum olmaz kaçarım...
tek bişey yapmam
yaşadığımı satmam!
ne mutlu aslında sana...
şimdi sevgili şemsiye
satırlarıma son verip uykuya dalmadan önce;
seni merak edende,okuyanda hatta senin dediğin gibi "adam yerine koyup"yazanda kabahat bin kez daha anladım!
yine olsun
ben en azından duygularımı gerçek yaşadım!
yani ben bundan sonra yine yazarım yine severim yine söverim!çünkü bu ben'im!
ister götüme sokar açarım seni! ister unutur bakarım hayatıma!
tıpkı senin yaptığın gibi ;)
P.S. OKUMA!
