o yüzden dışarıdan bakmak iyidir bazen!
hayatlara,aşklara,insanlara
en çokta aynaya :)
küllerden alevler yaratmak bilmem ne kadar mümkündür ama yamanmış deliklerle uçan balonlar da yok değil hayatta..tercih meselesi,elbet denemeli :)
zira fiyatını yükseltmeli şuursuz savrulan önyargıların,5 kuruş olmamalı değer yargıları artık..
hiç kimsenin söylediği gibi hissetmediği,hiç bir şeyin göründüğü gibi olmadığı gerçeği bedava sunulmalı mesela insanlara...artık hiç yadırganmamalı…
belki bazen “o kadar bir şey söylemeden gitmeli ki..üstüne milyonlarca bir şey söylenmeli”…
korkmadan gitmeli hem de!heyecanla yürünmeli yenilikler…hem güvende hem özgür olunamayacağı bilinmeli,hormonlu masallar yazmamalı insan kendine..
yaralarımdan korkmuyorum ben artık
büyüdüm
hem de tam “artık yazamıyorum” derken…
sahi ya,hep “tam da” kısmına takılmışken gelir mucizeler..
hiçbirşeyin tesadüf olmadığı kader oyunlarını seviyorum bi zamandır...
içimde kaç kadın yaşıyor sorumdan da vazgeçtim..
geçen gece oturdum hepsini tek tek dinledim :)
zira işleri bu noktaya getiren ben değildim o yüzden onlara hak verdim
hem hiç biri bana karşı değil aslında
tek sorunları kendilerinden yana olmaları..
biraz didiştik biraz itiştik ama uzlaştık sonunda
hepimiz kendi hayatlarımızı yaşamaya karar verdik aynı çatı altında..
şimdilerde taşınıyoruz tebdili hayatta ferahlığa
anıları yerlerinde bırakıp
yabancılaşıyoruz,salona,mutfağa,balkona..
uzaktan bakıyoruz bazı insanlara
hayatlara ve aşklara
yer açıyoruz…
layık olduklarımızı alıp yanımıza,sahip olmadıklarımızı sorgulamıyoruz
değişmiyoruz
dövüşmüyoruz!
dönüşüyoruz :)
sahi neden bitişlerden korkar insanlar?
neden hep garantici yaşarlar..
dünya kocaman bir alanken,neden hep aynı metrekareye saplanırlar?
neden yaşayamazlar HAYATI…
“Ben insanları arabanın camına vuran yağmur damlalarına benzetiyorum,bazen bir damla aşağı doğru kayarken başka bir damlaya karışıp güçlenerek daha hızlı ilerliyor… insanlar acımasız,savurgan..hiçbir şeyin sonu gelmeyecekmiş gibi davranıyorlar..bir gün şöförün camı açabileceğini hiç düşünmüyorlar…”
İncir reçeli...güzeldir!bilmiyorlar…
sahi ya unuttum!
ya “aşk” ?
o,hükmetmez..
terbiye eder :)
biri ordan,diğeri öbür yandan çekiştirirken seni...
kimin elinde kalırsa hangi parçan
orda yaşıyorum sanırsın aşkı..
aslında aşk,
çekiştirmez!!
bağlar ipini öylece kalbe
ucunu elleriyle keser!
