zaman zaman vuruosun ya burnun direğine...
o zaman yazıorum oturup
uçurumdan düşercesine kalkıo içim...
geçio sonra yine
neye üzüldüğünü de bilmio ya insan bi yerden sonra
kahrediosun ama neye!
hatta uzun zaman kızgındım kendime...
büyüdüm...
aklım başıma geldi
affettim beni...
gurur duydum kalbimlesevebildiği için senin gibi birini ...
başımı da okşadım elimle
dedim ki
aferin kızım..aferin...
aşkın acısını çekicek gücün var ya
helal olsun sana!
vazgeçme!
bin kere daha yıkıl
bi kere daha sev sen!
ve başa sardım herşeyi
ben seni hiç tanımadım...biz hiç karşılaşmadık
yoluma hiç çıkmadın sen..
hiç sevişmedik biz...hiç sevmedik
sahi...
neydi adın senin?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder