kediliğe başlama sebebi,canım ciğerim kevin pisisiyle verdik başbaşa bu gece...zira pek tadımız da yok 15 gündür,yaş oldu 14 kronik hastalıklara bi de mendebur kedi gribi eklenince astım kardeş epey zorluyo bizi...2 gün oldu eve döneli anne yarısı ögggzesinden(halk dilinde vet)...pek şanslı benim pisi öyle vet köşelerinde diil hekim evlerinde bakılıo kendisi :)
işin geyik kısmındayım da farkındayım artık onla hikayemizin dönüşüm noktası...2 gundur sessız veda halleri sarmaş dolaş takılıoruz..nefes alamadıkca kucagıma kacıo ya asıl bişy gelmemesı elden tek acıtan...bi de evde yalnız bırakıp işe gitme mecburiyeti...
sanırım bugunku ağlama seanslarımın baş sebebi bu canım ciğerim kedisi...
bi de
dedemi çok özledim bugün...17 sene sonra sanırım bilinç altım da benden yana...ki hayatımda ilk defa koltukta oturur halde sızmışım...dedem gibi :)
zaten yusuf'un hikayesi de batıo bana sabahtan beri...çocukluğumun kokusunu getirdi burnuma sonra da abilik yaptığı genç kızı :)babamın fellik fellik bizi aradığı cımbız/caddebostan hattı geceleri..ama o zaman herşey güzeldi!diliorum yine öyle olsun!onu da özlemiyim bu kadar erkenden ben!
Devletim,kaybettiğim kendim!10 sene oldu da..geçmedi...kaçtım ben özlemekten hep seni...birlikte yaptırıcamız melek kanadı dövmeleri yaptırmaktan kaçtığımız her gün gibi :)neyse ki sen gerçeklerine kavuştun söylenmene gerek kalmadı tepemde :)
evimi özledim...arka bahçesinde her gün dizlerimi kanatıp parçaladığım :)bi de komşumuzun oğlu Aysan'ı :))zira hep erkekti ya oyun arkadaşlarım...sapan yapıp taş atan birdirbir bir oynayıp atari de savaşan kız çocuğu bulmak zordu o devirde :))ama aysana makyaj da yapıp evcilik de oynatıodum annesi fark edene kadar bu gerçeği :)) işte o günlerimi çok özledim biraz önce ben...
İzmiri özledim bi de...canımın en yandığı nefesimin en daraldığı anların acil çıkış kapısı :)ve canımın izmir köşelerini...burnumun direği bi sızlar oralara...ama güzel güzel kokularla :)
aaaa!az önce karadaglar dıye bı dızıde gördüm! bizim köyü özledim...oralarda çekilmiş dizi...kaz dağlarım yeşilyurt köyüm...sanırım 15 güne kaçarım 2 günde olsa yanına...
bazen hak etmeyeni de özlüorum ya..o zaman kızıorum işte kendime...sonra duruorum!ve af ediorum beni :)benim suçum diildi...
değişimler dönüşümler...eskiden korkardım da...biraz sakin bakınca aslında herşey olması gerektiği gibi...değişicez gelişicez dönüşücez!özlicez!bağlanmıcaz sonsuz gibi hiç bişye...bitişleri gidişleri normal karşılıcaz işte...bunu kabullenmiş olmakta bi dünüşüm benim gibi melankolik birine :)
hem biz büyüyünce falan da kirlenmedi bu dünya...herşey insanda!
beni özledim ben beniiii :) umarım yakında kavuşuruz birbirimize.
siz şimdi bunu okuyunuz
anla(ma)yınız!
hatta varsa sadece payınıza düşeni alınız...
gitsin :)
birikmiş dönüşümlerin özlettiği hepinizi hiç unutmıcamı bilin istedim bu gece ...
“deli miyim?”... deli olsaydım bu soruyu sormazdım :)
